Şiir: Saat Kulesi’nde Yaralı Güvercin
HasanOzgan

İzmirdeyim saat kulesine karşı bir bankta
Sigaramı yakmış sevgiliyi beklerken zaman hızla akmakta
Ne zaman geleceğini sorguluyorum kafam biraz bozuk bu duruma
Güvercinler yem aranmakta, tam karşımda
Beyaz bir güvercin görseniz ne sevimli etrafına caka sata sata
Aranıyor körfezin meltemine karşı saat kulesi etrafında
Takip etmeye başladım ne şımarıklıklar ne nazlar yapmakta
Merak ettim doğrusu bu sevimli yaratık neden böyle davranmakta
Rıza amca sattığın şu yemlerin tabağı kaça?
Çok pahalı değilmi rıza amca 3 lira?
Anlaşılan karınlarını doyurmak bugün de bize nasip olacakta
İnatçı Rıza amcayı ikna etmek zor oldu 2 liraya!
İlk tabağı etrafıma döktüm, hepsi konuverdi yanı başıma
Ben çocuklar gibi şen oldum bu manzara karşısında
Ama bizim beyaz güvercin gururlu, hiç oralı olmuyor bu duruma
Hmm durumu anladım sanırım; bizim ki, aşık olmuşta,
Ondan böyle mutlulukla karışık nazlı edalı dolanmakta
Aşık olduğu Kumru, O’nu farketmiyor bakın şu namuzsuza
Elime biraz yem alıp gittim yanlarına usulca,
Bakarsınız yardımı dokunur derken, bu çifte kuşlara,
Uçuverdi birden bizimkinin sevdiği kumru acımasızca,
Beyaz güvercin şaşkın olmakla birlikte bana çok kızmakta,
Öyle bir bakışı vardı ki, üzüldüm yaptıklarıma
Tam bizimki neden uçmadı diye sorgularken kafamda,
Kanadı kırık bir kuşun acısı yüreğimi dağlamakta
Kuş bir bana bakıp, bir de uçan sevgiliye bakıp ağlamakta
Elimi uzatıp af diledim ama nafile çabalarımdan sonra
Yeniden bıraktım O’nu saat kulesi meydanına
Ve ben yeniden oflaya puflaya
Sevgiliyi bekliyorum saat kulesine karşı bir bankta!..
